Checklist generatie 1: alle 151 oorspronkelijke Pokémon

Wat de 151 betekent

De 151 zijn een Pokédex-bereik, geen enkel product. Generatie 1 noemt elke soort in dat bereik, met een paar van de sets waarin ze voorkomt. Die pagina is de checklist die ik gebruik. Ze is niet hetzelfde als Base, dat 102 kaarten heeft en trainers plus energie bevat. Mensen mengen die twee tellingen. Ik houd ze uit elkaar zodat de binder het juiste aantal vakken heeft. 151 vakken voor wezens, 102 regels voor één set. Beide kunnen kloppen, alleen niet tegelijk voor dezelfde binder.

De notitie over de Pokédex-binder is dezelfde methode voor alle 1.025 soorten. Deze notitie blijft bij het eerste schrift, omdat naar de oorspronkelijke 151 het vaakst wordt gevraagd. De lange gids legt uit waarom dit een generatiebinder is en geen setbinder. In de setbinder heeft elke kaart op de lijst een vak, trainers inbegrepen. In de generatiebinder is Bulbasaur een vak en een trainer geen. Die scheiding voorkomt dat ik uiteindelijk 102 kaarten heb zitten en denk dat de 151 af zijn.

Waar de oorspronkelijke 151 opduiken

Een soort uit Kanto kan in het Base-tijdperk opduiken en opnieuw in een set die decennia later is verschenen. Pikachu is het duidelijke geval. Charizard is het andere. De soortpagina noemt de drukken. Elk daarvan vult het vak. De oudste druk heb ik niet nodig, en de nieuwste ook niet. Een gewone Pikachu uit een nieuwere doos sluit de regel evenzeer als een kaart die mensen als eerste noemen als ze aan de oude jaren denken.

Sets op volgorde helpen als ik de oude drukken met opzet wil. De Base-serie is Base, Jungle en Fossil, plus de sets eromheen. Bouw ik een setbinder van Base, dan is dat een ander karwei met 102 vakken. Kaarten uit dat karwei kunnen ook een generatieregel vullen, één keer, als de soortregel leeg is. Een setbinder plunder ik niet om de generatiebinder op te tuigen. Dat doet het extra exemplaar. Ontbreekt dat exemplaar, dan blijft de generatieregel leeg tot de bulk er een brengt.

Base is een lijst, niet de hele 151

Base heeft 102 kaarten, aanduiding base1, verschenen op 9 januari 1999. Een deel van de oorspronkelijke 151 staat niet op die lijst. Latere sets uit het Base-tijdperk voegen er meer van toe. Een generatiebinder wacht niet op die oudere sets. Een hedendaagse gewone kaart van een ontbrekende soort is een gesloten regel. Bulbasaur kan uit Base komen. Het hoeft niet. Het vak vraagt naar de soort, niet naar het jaar op de druk.

Toch sla ik de Base-lijst graag open, want aan die kaartnummers heb ik leren lezen. Eerst het nummer, dan de naam, dan het symbool als controle. Beweert een bulkdoos dat alle originelen erin zitten, dan geloof ik de bewering niet. Ik geloof de generatiepagina en de kaarten in de hand. Een doos kan naar de oude jaren ruiken en toch drie soorten schuldig blijven. De pagina merkt dat. Het etiket op het deksel merkt het niet.

Eén regel tegelijk

De checklist van #001 naar beneden werk ik alleen af als ik geduldig ben. Vaker neem ik de volgende lege regel die de doos kan vullen. De volgorde in de binder blijft numeriek, ook als de volgorde waarin ik de kaarten vind dat niet is. Vak #050 schuift niet naar voren omdat ik het op een dinsdag vond. De reeks van Bulbasaur tot Mew is de belofte dat ik de kaart terugvind. De vondstdag is geen nieuwe sortering.

Een regel is af als de kaart in de hoes in het vak zit en is vastgelegd. Dan kijk ik naar het volgende gat. 151 zijn veel middagen en toch geen raadsel. Bulk uit bijna elk tijdperk heeft Kanto-wezens erin. Het werk is passen, niet wensen. Wensen houdt #001 open terwijl de Bulbasaur al zonder hoes in een blik ligt. Passen pakt het blik, doet de kaart in een hoes en sluit de regel.

De generatiepagina houd ik naast de doos open en ik vink niets alleen in mijn hoofd af. De wezens die ik denk te hebben, zijn niet altijd de wezens in de binder. Mew en de starters zijn de soorten waarvan mensen aannemen dat ze klaar zijn. Ik controleer ze toch. Een binder waarin #001 ontbreekt omdat de Bulbasaur nog zonder hoes in een blik ligt, is geen afgeronde 151, ook als de rest van de pagina's vol oogt. De laatste tien gaten duren meestal langer dan de eerste vijftig, en dat is normaal. Dat zijn de soorten die mijn dozen toevallig niet geven. Ik laat ze leeg in plaats van een vervangende kaart te verzinnen.