Pokémonkaarten in een binder: setbinder en Pokédex

Twee binders, twee taken

Een setbinder en een generatiebinder stellen een andere vraag. De setbinder vraagt of elke kaart van die set erin zit, op volgorde van kaartnummer, ook de gewone kaart die niemand als eerste pakt. De generatiebinder vraagt of er van elke soort in dat Pokédex-stuk één kaart ligt. Elke druk telt daar, en elke taal telt. Toen ik beide taken in één band stopte, raakte ik een ontbrekende common kwijt tussen twee kaarten die harder opvielen. De checklist bleef dicht tot ik weken later weer bladerde.

De lange versie van het sorteren aan tafel staat in hoe ik een binder orden. De korte versie had ik eerder op een briefje moeten zetten: kies de taak voordat de pagina's in huis komen. Een pagina met negen vakken is een raster. Het verhaal op de kaart laat dat raster koud. Mij niet, dus leg ik de volgorde vast zolang de binder nog leeg is. Een volle pagina later omzetten is een middag die ik één keer heb uitgegeven. Een tweede keer plan ik niet.

Een setbinder volgt de kaartenlijst

Base is het voorbeeld dat ik nog steeds opensla. De openbare lijst heeft 102 kaarten, verschenen op 9 januari 1999, met de aanduiding base1. De pagina in de binder volgt die lijst: nummer 1, dan 2, dan 3, trainers en energie meegerekend. Staat een kaart op de lijst, dan heeft de binder een vak. Een gat omdat de kaart gewoon is, laat ik niet zitten. Een holo haal ik niet naar voren om de eerste pagina mooier te maken. De mooie pagina is precies de plek waar een ontbrekend nummer zich verstopt.

De volledige volgorde van series en sets staat in Pokémonsets op volgorde. Die tijdlijn gebruik ik als een bulkdoos meer dan één tijdperk mengt. Een kaart uit Jungle hoort niet in de Base-binder, ook al voelt de tekening als hetzelfde jaar. De setpagina is tegelijk kaartenlijst en checklist. Een regel vink ik pas af als de kaart in het vak zit. Een stapel op tafel is een voornemen, geen vermelding.

Een derde binder volgt een thema, niet een set en niet een vak voor één soort. Thematische binders verzamelen elke Engelse druk van een soort, een tekenaar of een soort kaart. Alle Pikachu-kaarten is de lijst die ik opensla als de stapel vol van dat gezicht zit.

Een generatiebinder volgt de Pokédex

Een generatiebinder houdt één kaart per soort. Generatie 1 is de oorspronkelijke 151. Generatie 1 tot en met 9 zijn 1.025 soorten. Hoe ik een Pokédex-binder afmaak is de lange notitie over die klus, zonder er een jacht op zeldzame drukken van te maken. De checklist van de eerste 151 blijft bij die 151, want dat is de binder die mensen meestal bedoelen als ze over de oorspronkelijke wezens praten. 151 past in het hoofd. De latere tellingen laat ik op de pagina staan.

Pikachu laat zien waarom de regel werkt. De soortpagina noemt elke druk uit de openbare gegevens, verspreid over veel sets. De generatiebinder heeft er één van nodig. Een Pikachu uit de bulk vult het vak. Een latere zeldzame illustratie vult hetzelfde vak. Elke druk bewaren doe ik in die binder niet. Dat is het werk van de setbinder, en alleen voor de set die ik op dat moment bouw. Twee Pikachu's met een ander nummer zijn twee regels op twee lijsten, niet een dubbel vak in de generatie.

Bulk vult de vakken

De kaarten die een regel sluiten, komen meestal uit de bulk. Dat zeg ik met genegenheid. Bulk is de gewone stapel: gewone kaarten, iets zeldzamere kaarten, dubbelen en de Magikarp die steeds weer opduikt. Die stapel maakt de binder af. Wat ik met bulk doe is de sorteerwijze. Kaartnummer en symbool lezen is de greep waarmee ik nummer en symbool vind als de stapel gemengd is. Vaak begint het in een blik uit de supermarkt. Ik kiep dat blik leeg als materiaal voor open regels, niet als een voorraad zeldzaamheden.

Eerst sorteer ik op set, daarna pas op wezen. Een kaart die een open regel in een setbinder vult, gaat daarheen. Een extra kaart die een lege soortregel vult, mag naar de generatiebinder. De rest blijft in de bulkdoos tot een checklist ernaar vraagt, of tot een afgewerkte binder het huis mag verlaten. Bewonderen komt na het opbergen. Eerder is bewonderen de manier waarop een half gesorteerde doos een maand blijft staan. Glanzende kaarten mogen in hun hoes wachten. De open regel wacht niet op hen.

De openbare lijst is de checklist

De startpagina is de openbare telling: hoeveel verschillende kaarten zijn vastgelegd, en welke binders zijn verschoven. De verzamelingen zijn de werklijst. Sets staan er per serie, elke generatiebinder heeft een pagina, en elke soort heeft een eigen pagina. Een gevulde balk betekent dat ik de kaart heb vastgelegd. Hij zegt niets over een verkoopprijs. Openbare pagina's tonen er geen. Naast de checklist, op een briefje of op de doos schrijf ik er ook geen.

Als een regel op het scherm en de kaart in de binder elkaar tegenspreken, heeft de binder gelijk. Af noem ik een binder pas nadat ik de pagina's heb omgeslagen. Het scherm is er zodat ik het gat zie voordat ik het vergeet. Meer hoeft de lijst niet te doen. Hij hoort bij de plank te passen. Een kaart die ik me alleen herinner, telt niet. Een kaart die ik heb vastgelegd en daarna in een schoenendoos heb gelaten, zit ook niet in de binder.

Hoezen, een kind en een binder die vertrekt

Een kaart die in de binder gaat wonen, krijgt eerst een hoes. Kaarten beschermen gaat over hoezen, pagina's met negen vakken, pagina's met vier vakken en de plekken waar ik een binder niet zet. Ik ben met een blik uit de supermarkt begonnen en heb de vochtige plank op de harde manier leren kennen. Vocht zie ik de eerste avond niet. Ik zie het als de pagina een zomer later vlekken heeft. De hoes sla ik niet over, ook niet bij een gewone kaart die in elke bulkdoos ligt.

Verzamelen met een kind is de notitie die ik opensla als er een kind aan tafel zit. Eén binder, één taak, en toestemming om te stoppen. Een afgewerkte binder weggeven beschrijft wat er gebeurt als een binder compleet is en ik hem doorgeef. Ik geef een afgewerkte binder weg, geen handvol losse restkaarten. De openbare lijst noteert de ontvanger en de datum. Losse rest blijft hier en sluit de volgende regel. Zo is het cadeau compleet en blijft de checklist eerlijk.

Mocht ik één aanwijzing op een briefje zetten, dan is het deze. Kies de taak van de binder. Sla de bijpassende checklist open. Doe de kaart die een gat sluit in een hoes. Vink de regel pas af als de kaart in het vak zit. Stop als de tafel onrustig wordt, en begin de volgende keer bij hetzelfde gat. De rest van deze notities is die aanwijzing, uitgeschreven voor de vraag die echt komt: paginaformaat, bulk, de 151, de hele Pokédex, het nummer op de kaart, de opslag, een kind aan tafel, of een binder die het huis verlaat.